invest-logo
Menu główne
Wyszukiwarka
 

Kalkulator

Kalkulator Inwestycji

PLN

PLN

PLN

PLN

Zaawansowany kalkulator

Przyroda Regionu

PARKI NARODOWE

Bieszczadzki Park Narodowy

Najwyższe partie Bieszczadów stanowią niezwykle atrakcyjne pod względem turystycznym obszary, w szczególności dla wędrówek pieszych i konnych. Istniejąca na terenie Parku sieć pieszych szlaków turystycznych o długości przeszło 130 km stwarza znakomite warunki do bliskiego kontaktu z przyrodą w trakcie ich zwiedzania.

 

Środowisko przyrodnicze tych gór posiada wyjątkowe walory w postaci rozległych karpackich lasów regla dolnego, z mało naruszonym krajobrazem, poprzecinanym czystymi potokami i rzekami oraz malowniczymi bezludnymi dolinami z niewielkimi zasobami kulturowymi po dawnych wsiach.Turystyka na terenie Bieszczadzkiego Parku Narodowego oraz całego Międzynarodowego Rezerwatu Biosfery podporządkowana jest głównemu celowi jakim jest ochrona zasobów przyrodniczych i krajobrazowych.

 

Więcej informacji http://www.bdpn.pl/


 

Magurski Park Narodowy

Pod względem geograficznym Magurski Park Narodowy objął swoimi granicami centralną - reprezentatywną część Beskidu Niskiego największego mezoregionu polskich Karpat.

 

Beskid Niski (często również nazywany Środkowym i Średnim) to przede wszystkim wododziałowy, graniczny łańcuch o ogólnym kierunku z zachodu na wschód ciągnący się na przestrzeni ponad 100 km pomiędzy doliną Kamienicy i Kotliną Sądecką a doliną Osławy i Osławicy. Szerokość tego mezoregionu po obydwu stronach granicy polsko - słowackiej dochodzi do 30 - 40 km.

 

Beskid Niski tworzy poprzeczne obniżenie w łuku Karpat z najniżej położoną Przełęczą  Dukielską (502 m n.p.m.) Najwyższym szczytem po stronie polskiej jest Lackowa (997 m n.p.m.) a po stronie słowackiej  Busov (1002 m n.p.m.).

 

Wschodnia granica Beskidu Niskiego jest jednocześnie fragmentem umownej granicy dzielącej Karpaty na część zachodnią i wschodnią.

 

Więcej informacji http://www.magurskipn.pl/

 



 

UZDROWISKA

Polańczyk Zdrój to najmłodszy i największy pod względem liczby sanatoriów i domów wczasowych, kurort na Podkarpaciu. Usytuowany w jednym z najpiękniejszych zakątków Polski, na skraju Bieszczadów nad Jeziorem Solińskim. Po odkryciu w latach 60. XX w. wód mineralnych, oraz dzięki dobrym warunkom klimatycznym, w 1974 r. uzyskał status uzdrowiska. Polańczyk to również popularny ośrodek sportów wodnych. W okolicy znajduje się dobrze oznakowana sieć szlaków pieszych, rowerowych i konnych. Zimą na turystów czekają wyciągi narciarskie. Niedaleko od Polańczyka znajduje się największa w Polsce zapora i elektrownia wodna w Solinie.

Więcej informacji www.esolina.pl


Rymanów Zdrój położony jest 4 km na południe od miasta Rymanów w dolinie Taboru, wśród gór zwanych Wzgórzami Rymanowskimi, które od wschodu osiągają wysokość 668 m n.p.m. Uzdrowisko leży na pograniczu dwóch różniących się krajobrazowo mezoregionów karpackich: Beskidu Niskiego i Pogórza Bukowskiego, w dolinie rzeki Tabor i jej prawego dopływu – Czarnego Potoku.

Więcej informacji www.uzdrowisko-rymanow.com.pl



Iwonicz Zdrój - Geograficznie Iwonicz leży na pograniczu Beskidu Niskiego w dolinie Iwonickiego Potoku. Na jego atrakcyjność wpływa przede wszystkim piękne położenie wśród zielonych lasów jodłowo-bukowych, bogate złoża wód leczniczych oraz niezwykle korzystny mikroklimat. Można go określić jako klimat dolin i kotlin śródgórskich. Cechą charakterystyczną klimatu Iwonicza jest obniżona wilgotność powietrza spowodowana jego południowym spływem z Przełęczy Dukielskiej. Wpływa też na czystość  powietrza oraz wzrost natężenia promieniowania słonecznego. Iwonicz leżący na obszarze największego nasłonecznienia i najmniejszego zachmurzenia w Polsce jest idealnym miejscem, które działa uspakajająco, orzeźwiająco i wzmacniająco. Jeśli szukacie Państwo oazy spokoju i zdrowia, polecamy to właśnie uzdrowisko.

Więcej informacji www.uisa.pl

 


Horyniec Zdrój - Lokalny mikroklimat Horyńca, przesycony oparami cennych dla zdrowia olejków eterycznych, wybitnie sprzyja kuracjuszom. Ogromnym atutem Horyńca Zdroju są źródła wód mineralnych, oraz złoża borowiny o znakomitych właściwościach.

Wiecej informacji www.horyniec-zdroj.pl

 



 

ARBORETUM W BOLESTRASZYCACH

Rośnie tu ponad 3000 gatunków roślin, żyje ponad 120 gatunków kręgowców oraz odbywa swoje lęgi blisko 40 gatunków ptaków. Wszystko to na terenie 25,7 ha. Kolekcje roślinne obejmują działy: dendrologiczny, pomologiczny, roślin wodnych, bagiennych, zagrożonych i ginących, wrzosowatych oraz szklarniowych. Na terenie placówki istnieje stała ekspozycja rzeźb i wyrobów z wikliny. Arboretum i Zakład Fizjografii w Bolestraszycach k. Przemyśla.
Więcej informacji www.bolestraszyce.com



 

PARKI KRAJOBRAZOWE


Czarnorzecko-Strzyżowski Park Krajobrazowy o powierzchni 25,7 tys. ha powstał w 1993 r.; chroni on najpiękniejsze fragmenty Pogórza Strzyżowskiego i Dynowskiego. Obszar rozdzielony jest doliną Wisłoka, który w okolicy Frysztaka tworzy malowniczy przełom zwany Bramą Frysztacką. Cenne stanowiska roślin (w tym 43 gatunki chronione) oraz fauna.

Więcej na www.parkikrosno.pl


 

Jaśliski Park Krajobrazowy zajmujący powierzchnię 20,9 tys. ha, chroni górne dorzecze Jasiołki, piękne krajobrazy i środowisko przyrodnicze o wysokim stopniu naturalności, a także walory kulturowe związane z dziedzictwem Łemków.

Więcej na www.parkikrosno.pl


 

Park Krajobrazowy Doliny Sanu (35 635 ha) – stanowi otulinę BdPN od strony północno-wschodniej i obejmuje dolinę Sanu od jego źródeł aż po Jezioro Solińskie, górskie pasmo Otrytu oraz masywy Magury Stuposiańskiej, Dwernika-Kamienia i Jeleniowatego. Od południa graniczy on z Bieszczadzkim Parkiem Narodowym, a od zachodu z Ciśniańsko - Wetlińskim Parkiem Krajobrazowym.


Park Krajobrazowy Doliny Sanu powstał m.in. dla ochrony górnego biegu jednej z najpiękniejszych polskich rzek - Sanu. Obszar leśny, który zajmuje około 80% powierzchni Parku, tworzą głównie duże kompleksy reglowej buczyny karpackiej, z czego blisko połowę zajmują stuletnie i starsze drzewostany puszczańskie. Urozmaiceniem leśnego krajobrazu są przepiękne łąki i torfowiska wysokie, a także obszary spontanicznej sukcesji roślinności na terenach opuszczonych wsi bojkowskich.

Bogatą florę naczyniową reprezentuje 806 gatunków z licznymi stanowiskami roślin wysokogórskich (38 gatunków), reglowych (64 gat.) i wschodniokarpackich oraz unikalne biocenozy torfowisk wysokich.
Faunę tego malowniczego parku reprezentują gatunki typowo puszczańskie, m.in. wszystkie duże drapieżne ssaki, żubry, liczne ptactwo (około 130 gat.) oraz większość krajowych gadów.

 

Park obejmuje północne fragmenty Gór Sanocko - Turczańskich przechodzących w Pogórze Przemyskie. Przez południowo - wschodnią część Parku przechodzi granica głównego europejskiego działu wód, oddzielającego zlewiska Bałtyku i Morza Czarnego. Wody do Morza Czarnego z terenu Polski zbiera Strwiąż wypływający ze stoków góry Berdo, doprowadzając je do Dniestru.


Osobliwością Parku są licznie występujące słone źródła, o których w swoim dziele "O ziemiorództwie Karpatów i innych gór i równin Polski" pisał Stanisław Staszic. Znaczne ich zagęszczenie znajduje się w obrębie szczytu Na Opalonym. Naliczono 78 potoków, które odprowadzają wody o różnym stopniu zawartości soli. Nie tylko solanki ukryte są pod powierzchnią ziemi. Znane są złoża roponośne ciągnące się pasmem od Brzegów Dolnych i Lodyny przez Ropienkę, Wańkową i Leszczowate po Witryłów, Temeszów i Obarzym.



Park Krajobrazowy Lasy Janowskie położony jest na terenie dwóch województw: lubelskiego i podkarpackiego. Chroni unikatowy krajobraz leśny z bogatymi ekosystemami m.in. stawowymi, bagiennymi i leśnymi. Stanowi ostoję dla licznej zwierzyny, a w szczególności ptaków, wśród których wystepują zagrożone wyginięciem głuszec i cietrzew.

Więcej na www.pklasyjanowskie.pl


 

Park Krajobrazowy Pasma Brzanki powstał w listopadzie 1995 roku i leży we wschodniej części województwa małopolskiego oraz zachodniej części województwa podkarpackiego, w obszarze Pogórza Karpackiego obejmuje wschodnią cześć Pogórza Ciężkowickiego, między dolinami Białej i Wisłoki.


Park położony jest na terenie zewnętrznych Karpat fliszowych, w obrębie płaszczowiny śląskiej. Rzeźba terenu jest bardzo urozmaicona. Charakterystyczne są tutaj znaczne spadki terenu oraz głęboko wcięte doliny potoków. W obrębie najwyższych partii Parku przeważają utwory kredowe (zlepieńce, piaskowce, łupki, margle).

Więcej na www.zpkp.republika.pl

 

 

Park Krajobrazowy Pogórza Przemyskiego jest trzecim co do wielkości Parkiem w Polsce. W jego obszar obejmujący powierzchnię 61 862 ha wchodzą części gmin: Bircza, Dubiecko, Dynów, Fredropol, Krasiczyn, Krzywcza, Przemyśl i miasto Dynów.


Otulinę o powierzchni 48 914 ha stanowi Przemysko – Dynowski Obszar Chronionego Krajobrazu.

Teren Parku obejmuje obszar łączący Karpaty Zachodnie i Wschodnie. W dolinie meandrującego Sanu, na urodzajnych glebach, rozwinęło się rolnictwo. Przepiękne, niewysokie pogórza o rusztowym układzie grzbietów, poprzecinane kratową siecią czystych rzek i potoków, porośnięte są lasami (64 % powierzchni Parku).

 


Najpiękniejsze lasy jodłowo - bukowe można podziwiać w wyższych partiach Pogórza - w paśmie Tumicy. Niżej rozciąga się strefa wielogatunkowych lasów liściastych, z dębem, grabem, lipą drobnolistną i klonem. W dolinach rzek i potoków dotrwały do naszych czasów lasy łęgowe z wiązem, jesionem i dębem szypułkowym.


Dominującym zbiorowiskiem roślinnym jest podgórska forma buczyny karpackiej, w drzewostanie której obok buka występuje dość licznie jodła, a także świerk, jawor i wiąz górski. Zbiorowiska kserotermiczne rozciągające się w okolicach Rybotycz i Makowej przypominają kwietne stepy łąkowe. Piękne tereny z torfowiskiem przejściowym i wysokim w Bachórcu, oprócz wysokiej wartości przyrodniczej, są miejscem natchnienia dla wielu malarzy i rysowników.


 

 

Park Krajobrazowy Południoworoztoczański utworzony został w 1989 roku. W województwie podkarpackim zajmuje powierzchnię 16 237 ha w gminach Horyniec i Narol (powiat lubaczowski), natomiast 4019 ha położone jest w województwie lubelskim w gminie Lubycza Królewska.


W bezpośrednim sąsiedztwie Południoworoztoczańskiego Parku Krajobrazowego położony jest Park Krajobrazowy Puszczy Solskiej. Dla obu parków otulinę stanowi Roztoczański Obszar Chronionego Krajobrazu.


Park obejmuje najbardziej wysunięty na wschód w granicach Polski, fragment Roztocza. Zróżnicowana budowa geomorfologiczna dodaje Parkowi niezwykłego uroku. Występują w nim garby, płaskowyże, pagórki, wąwozy, doliny, kotliny i padoły.


Najwyższym wzniesieniem Parku jest Wielki Dział (395 m n.p.m.), natomiast Okrągły i Długi Goraj mają wysokość 390 m n.p.m. Wielkim bogactwem Parku są zwarte kompleksy leśne pokrywające jego powierzchnię w 64%.


Nieocenioną wartość przyrodniczą mają drzewostany bukowe, ze zbiorowiskiem roślinnym podgórskiej formy buczyny karpackiej z żywcem gruczołowatym i czosnkiem niedźwiedzim, występujące we wschodniej, północnej i południowej części Parku. Uboższe siedliska zajmują bory mieszane. Obniżenia międzywydmowe obszaru źródliskowego Tanwi zajmują torfowiska przejściowe i wysokie z charakterystyczną dla nich roślinnością i światem zwierząt, objęte ochroną prawną w rezerwacie " Źródła Tanwi".


Dla poznania walorów przyrodniczych oraz wypoczynku i rekreacji została urządzona w rezerwacie ścieżka dydaktyczno-przyrodnicza "Kobyle Jezioro".



 

Fragment Parku Krajobrazowego Puszczy Solskiej utworzonego w 1989 roku, położony jest w północno-wschodniej części województwa podkarpackiego w gminach: Cieszanów i Narol w powiecie lubaczowskim na powierzchni 7.675 ha.


Pozostała jego część o powierzchni 21.303 ha zlokalizowana jest w województwie lubelskim w gminach: Józefów, Susiec, Łukowa i Obsza w powiecie biłgorajskim.


Park obejmuje lesiste, południowo-zachodnie wzgórza części krawędziowej Roztocza Środkowego oraz fragmenty rozciągającej się u jego stóp Puszczy Solskiej. Rzeźbę terenu kształtują niewysokie wzniesienia (do320 m n.p.m.), wydmy, liczne bagna i torfowiska. Powierzchnia Parku w 85% porośnięta jest lasami. Są to głównie bory sosnowe, buczyna z dużym udziałem jodły oraz olsy. Duża różnorodność siedlisk znalazła swoje odbicie w bogactwie gatunków tworzących runo, z których ok. 40 podlega ochronie gatunkowej, m.in. rosiczka długolistna, bluszcz pospolity, podrzeń żebrowiec, widłak wroniec i spłaszczony, listera jajowata, kosaciec syberyjski, storczyki. Wielkie kompleksy leśne, tereny podmokłe i stawy są ostoją dla wielu gatunków zwierząt. Z najważniejszych ptaków należy wymienić perkoza rdzawoszyjego, bociana białego i czarnego, błotniaka stawowego, głuszca, cietrzewia, pliszkę górską.


Rezerwat przyrody Zabłocie utworzony w 1999 roku na terenie gm. Głogów Młp., Kolbuszowa, Sędziszów Młp., Świlcza. Kompleks stawów w Porębach Kupieńskich położony jest w jednym z najbardziej naturalnych fragmentów Puszczy Sandomierskiej. Zbiorniki hodowlane zabudowano jeszcze przed II wojną światową. W latach powojennych gospodarowało tu Państwowe Gospodarstwo Rybackie z Kolbuszowej. W połowie lat siedemdziesiątych stawy przestano eksploatować gospodarczo. Część z nich, po spuszczeniu wody, zaczęła zarastać lasem. Obecnie akweny są własnością prywatną i spełniają swoje dawne funkcje. Pewne ograniczenia wynikają jednak z faktu, że utworzono tu rezerwat przyrody. Ochroną objęto stawy oraz otaczający je kompleks lasu dębowo-sosnowego.

 

Rezerwat powstał dlatego, że na tym terenie stwierdzono występowanie wielu gatunków ptaków wodnych, w tym zagrożonych wyginięciem. Możemy tu zobaczyć np.: bociany czarne, perkozy, kureczki nakrapiane, łyski i wiele gatunków dzikich gęsi i kaczek. W okolicy polują bieliki, orliki krzykliwe i trzmielojady. Występuje tu także wiele gatunków gadów i płazów, w tym: zaskrońce, padalce, kumaki nizinne i ropuchy szare. Wędrując groblami i leśnymi duktami bardzo często możemy spotkać m.in.: jelenie, sarny, dziki, bobry, lisy i jenoty. Czasami pojawiają się także łosie i wilki. Z roślin chronionych w rezerwacie i jego pobliżu występują: pióropusznik strusi, rosiczka okrągłolistna, mieczyk dachówkowaty, długosz królewski, wawrzynek wilczełyko i storczyki (buławnik wielkokwiatowy, kruszczyk błotny i gnieźnik leśny).

 

 

realizacja: Ideo powered by CMS Edito